۱۳۸۹ دی ۲۸, سه‌شنبه

خدايا تا کی تنهايی به من يه جواب قانع کننده بده ؟؟؟؟

امروز خیلی دلم گرفته بود، این مطب رو پیدا کردم و ازش خوشم اومد.

سه شنبه 28 دی 89


 

ما رو باش خيال مي کرديم هميشه يکي رو داريم


يکي که به وقت گريه سر رو شونه هاش بذاريم


ما رو باش خيال مي کرديم که يکي به فکرمون هست


ميون اين همه وحشت توي اين کوچه بن بست


ما رو باش دل به کي بستيم چشم به راه کي نشستيم


ما که واسه خاطر تو قرق ماهو شکستيم


وقتي خورشيد حقيقت از خواب قصه برآشفت


تازه فهميدم چه آسون چشم تو به من دروغ گفت


هاج و واج رد نگاتو به گلاي قالي دوختي


بگو اون همه عشقو به چه قيمتي فروختي؟


تو به فکر من نبودي توي گرگ و ميش مهتاب


حتي اندازه چشمي که يهو مي پره از خواب

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر