۱۳۸۹ دی ۸, چهارشنبه

تحلیل حساسیت در مسائل تصمیم گیری چند شاخصه 2

Sensitivity Analysis of Topsis Method:

The Results of Change in the one Element of Decision Making Matrix on the Final Ranking of Alternatives

Alireza Alinezhad∗

Department of industrial engineering, Islamic Azad University, Qazvin Branch, Qazvin, Iran.

Abbas Amini

M.S. in industrial engineering, Department of industrial engineering, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.

Abstract

Most of data in a Multi attribute decision making (MADM) problem are unstable and changeable, and then sensitivity analysis after problem solving can effectively contribute to making accurate decisions.

In this article we offer a new method for sensitivity analysis of multi-attribute decision making problems so that by using it and changing one element of decision making matrix, we can determine changes in the results of a decision making problem. This analysis has done for TOPSIS1 technique one of the most used multi-attribute decision making techniques, and the formulas are obtained. The paper continued with a numerical example and at last conclusions and suggestions for future researches are offered.

Keywords: Multi-attribute decision making, TOPSIS Technique, Sensitivity analysis

چهارده آموزه دمینگ برای تغییر شکل مدیریت


 

آموزه 1:

اگر غایت شما رقابتی شدن و ماندن در کسب و کار و کار آفرینی است، بهبود محصول و خدمات را هدف ثابت و مشخص خود قرار دهید.

- دمینگ تنها را ه جهانی شدن و افزایش سود واقعی سازمان ها را در افزایش کیفیت می داند. وی معتقد است هیچگاه حتی برای مدت کوتاه نیز ‌، برای افزایش سودهای ظاهری  نباید کیفیت را قربانی کرد.


 

آموزه 2:

فلسفه جدید را اقتباس کنید. ما در دوران اقتصادی جدیدی هستیم. مدیران غربی باید از چالش موجود آگاه شوند، مسئولیت های خود را بپذیرند و برای اعمال تغییرات، رهبری را به دست گیرند.


 

آموزه 3:

برای دستیابی به کیفیت، از تکیه بر بازرسی گسترده دست بردارید. با ایجاد کیفیت در محصول، از همان آغاز کار نیاز به بازرسی گسترده را از بین ببرید.

- دمینگ معتقد است که بازرسی ایجاد کیفیت نمیکند و هیچ ارزش افزوده ای برای سازمان ایجاد نمی کند. برای دستیابی به کیفیت و افزایش عایدی سازمان باید کیفیت را در محصول ایجاد کرد.


 

آموزه 4:

به کسب و کار مبتنی بر پاداش بر اساس قیمت کالا پایان دهید.  در عوض هزینه های کلی را به حداقل برسانید. هر نوع کالا را از یک تامین کننده بخواهید و بر اساس یک رابطه دراز مدت مبتنی بر وفاداری و اعتماد با او رفتار کنید.

- دمینگ معتقد است تامین کننده باید به عنوان جزئی از سازمان باشد و با وی رابطه ای کاملا دوستانه و بر پایه اعتماد برقرار کرد تا وی به دور از تنش های ناشی از حضور رقیبی دیگر، به ایجاد کیفیت پایدار در محصول بیاندیشد.


 


 


 

آموزه 5:

سیستم تولید و ارائه خدمات را پیوسته و همیشه بهبود بخشید تا کیفیت و بهره وری بهبود یابد و در نتیجه هزینه ها به طور روز افزون کاهش پذیرد.

- تنها به کیفیت پیوسته و بهبود مستمر است که می توان هزینه های واقعی (قابل دید و غیر قابل دید)‌ را کاهش داد و سود واقعی و پایدار برای سازمان به ارمغان آورد.


 

آموزه 6:

آموزش در خصوص شغل را برقرار کنید.

- دمینگ یکی از راهکارهای بهبود کیفیت را بالا بردن سطح دانش کارکنان در مورد شغل مورد تصدی ایشان می داند.


 

آموزه 7:

رهبری را اعمال کنید. هدف از نظارت باید آن باشد که به افراد ‌، ابزارها و دستگاه ها برای ارائه کار بهتر کمک برساند. نظارت بر مدیریت و همچنین نظارت بر کارگران خط تولید، نیازمند تغییر کلی است.

- دمینگ معتقد است بیش از 80%‌ مشکلات کیفی سازمان بر عهده مدیریت است.


 

آموزه 8:

ترس را نابود کنید تا هر کس بتواند برای شرکت بطور موثر کار کند.

- دمینگ معتقد است ایجاد ترس در کارکنان و نظام تشویق و تنبیه نه تنها بر روی کارکنان اثر مثبت ندارد بلکه باعث ایجاد اضطرابی کاری و گاهی نیز خلق راه های فرار جدید از زیر بار مسئولیت ها می شود. وی معتقد است که با اصلاح مدیریت باید کیفیت عملکرد کارکنان را بهبود بخشید. سیستم تنبیه و تشویق امروزه در اغلب سازمانهای ما به عنوان یک سیستم ضروری برای افزایش بهره وری وجود.


 

آموزه 9:

موانع موجود میان بخش های شرکت را در هم بشکنید. افراد در بخشهای تحقیق، ‌طراحی، فروش و تولید باید گروهی کار کنند تا مشکلاتی را پیش بینی کنند که ممکن است در تولید ایجاد شوند یا مشتری هنگام استفاده از محصول یا خدمات با آنها مواجه گردد.

- دمینگ معتقد به بکارگیری کار گروهی و مهندسی همزمان به منظور کاهش هزینه و زمان دوباره کاری و اصلاح در فرآیندهای مهندسی است.


 

آموزه 10:

شعارها، اصرارها و هدف هایی که برای نیروی کار تعیین می کنید و از طریق آنها می خواهید که کارگران هیچ محصول معیوبی نداشته باشند و به سطح جدیدی برسند را کنار بگذارید. چنین تاکیدها و شعارهایی تنها روابط کینه توزانه ایجاد می کنند. چرا که عمده علل کیفیت پایین و بهره وری کم ناشی از سیستم است و بنابراین، خارج از حیطه قدرت نیروی کار قرار دارد.

- دمینگ معتقد است اینگونه شعارها و در کل مدیریت بر پایه اهداف (MBO) نه تنها رقابت سالمی ایجاد نمی کند بلکه باعث از بین رفتن روحیه کار گروهی و کمک برای حل مشکلات در سازمان می شود. وی به شدت مخالف مدیریت بر پایه اهداف است که البته این روزها در جامعه ما رواج بسیار زیادی پیدا کرده.


 

آموزه 11- الف: استانداردهای کاری (سهمیه ها) را در کارخانه حذف کنید. رهبری را جایگزین کنید.

آموزه 11- ب: مدیریت بر پایه اهداف را رها کنید. مدیریت بر پایه ارقام و اهداف رقمی را کنار بگذارید و رهبری را جایگزین نمایید.

- مدیریت بر پایه اهداف باعث ایجاد رقابت نا سالم و همچنین چشم پوشی کردن از زوایای پنهان کیفیت در محصول می شود.


 

آموزه 12- الف: موانعی را که کارگران ساعتی را از حق خود در مورد غرور استاد کاری محروم می کند از میان بردارید. سرپرستان باید به جاری ارقام محض، مسئولیت کیفیت را بپذیرند.

آموزه 12- ب: موانعی را که افراد بخش های مدیریت و مهندسی را از حق خود در مورد غرور استاد کاری محروم می کند از میان بردارید. این کار به طور ضمنی به معنای براندازی ارزشیابی سالیانه یا درجه بندی استحقاقی و مدیریت بر پایه اهداف است.

- دمینگ معتقد است محصول وقتی دارای کیفیت است که کارگران از تولید آن محصول به غرور استادکاری دست یافته و از نتیجه کار خود احساس غرور کنند.


 


 

آموزه 13:

برای آموزش و خود اصلاحی برنامه ای جدی تنظیم کنید.

- تاکید بر آموزش و بهبود مستمر.


 

آموزه 14:

برای دگرگونی، تمام افراد شرکت را به کار گیرید. دگرگونی یک وظیفه همگانی است.

- استفاده از نظرات و تجربیات همه سطوح سازمان برای ایجاد دگرگونی و تغییر در سازمان

۱۳۸۹ دی ۶, دوشنبه

40 عادت افراد موفق

* 1)* فرصت هایی را می بینند و پیدا می کنند که دیگران آنها را نمی بینند.

* 2)* از مشکلات درس می گیرند، در حالی که دیگران فقط مشکلات را می بینند.

* 3)* روی راه حل ها تمرکز می کنند.

* 4)* هوشیارانه و روشمندانه موفقیت شان را می سازند، در زمانی که دیگران آرزو می کنند موفقیت به سراغ شان آید.

* 5)* مثل بقیه ترس هایی دارند ولی اجازه نمی دهند ترس آنها را کنترل و محدود کند.

* 6)* سوالات درستی از خود می پرسند. سوال هایی که آنها را در مسیر مثبت ذهنی و روحی قرار می دهد.

* 7)* به ندرت از چیزی شکایت می کنند و انرژی شان را به خاطر آن از دست نمی دهند. همه چیزی که شکایت کردن باعث آن است فقط قرار دادن فرد در مسیر منفی بافی و بی ثمر بودن است.

* 8)* سرزنش نمی کنند (واقعا فایده اش چیست؟) آنها مسوولیت کارهایشان و نتایج کارهایشان را تماما به عهده می گیرند.

* 9)* وقتی ناچارند از ظرفیتی بیش از حد ظرفیت شان استفاده کنند همیشه راهی را برای بالا بردن ظرفیت شان پیدا می کنند و بیشتر از ظرفیت شان از خود توقع دارند. آنها از آنچه دارند به نحو کارآمدتری استفاده می کنند.

* 10)* همیشه مشغول، فعال و سازنده هستند. هنگامی که اغلب افراد در حال استراحت هستند آنها برنامه ریزی می کنند و فکر می کنند تا وقتی که کارشان را انجام می دهند استرس کمتری داشته باشند.

* 11)* خودشان را با افرادی که با آنها هم فکر هستند متحد می کنند. آنها اهمیت و ارزش قسمتی از یک گروه بودن را می دانند.

* 12)* بلندپرواز هستند و دوست دارند حیرت انگیز باشند. آنها هوشیارانه انتخاب می کنند تا بهترین نوع زندگی را داشته باشند و نمی گذارند زندگی شان اتوماتیک وار سپری شود.

* 13)* به وضوح و دقیقا می دانند که چه چیزی در زندگی می خواهند و چه نمی خواهند. آنها بهترین واقعیت را دقیقا برای خودشان مجسم و طراحی می کنند به جای اینکه صرفا تماشاگر زندگی باشند.

* 14)* بیشتر از آنکه تقلید کنند، نوآوری می کنند.

* 15)* در انجام کارهایشان امروز و فردا نمی کنند و زندگی شان را در انتظار رسیدن بهترین زمان برای انجام کاری از دست نمی دهند.

* 16)* آنها دانش آموزان مدرسه زندگی هستند و همواره برای یادگیری روی خودشان کار می کنند. آنها از راه های مختلفی مثل تحصیلات آموزشگاهی، دیدن و شنیدن، پرسیدن، خواندن و تجربه کردن یاد می گیرند.

* 17)* همیشه نیمه پر لیوان را می بینند و توانایی پیدا کردن راه درست را دارند.

* 18)* دقیقا می دانند که چه کاری باید انجام دهند و زندگی شان را با از شاخه ای به شاخه ای دیگر پریدن از دست نمی دهند.

 *19)* ریسک های حساب شده ای انجام می دهند؛ ریسک های مالی، احساسی و شغلی.

 *20)* با مشکلات و چالش هایی که برایشان پیش می آید سریع و تاثیرگذار روبه رو می شوند و هیچ وقت در مقابل مشکلات سرشان را زیر برف نمی کنند. با چالش ها روبه رو می شوند و از آنها برای پیشرفت خودشان بهره می برند.

* 21)* منتظر قسمت و سرنوشت و شانس نمی مانند تا آینده شان را رقم بزند. آنها بر این باورند که با تعهد و تلاش و فعالیت، بهترین زندگی را برای خودشان می سازند.

* 22)* وقتی بیشتر مردم کاری نمی کنند؛ آنها مشغول فعالیت هستند. آنها قبل از اینکه مجبور به کاری بشوند، عمل می کنند.

* 23)* بیشتر از افراد معمولی روی احساسات شان کنترل دارند. آنها همان احساساتی را دارند که ما داریم ولی هیچ گاه برده احساسات شان نمی شوند.

* 24)* ارتباط گرهای خوبی هستند و روی رابطه ها کار می کنند.

 *25)* برای زندگی شان برنامه دارند و سعی می کنند برنامه شان را عملی کنند. زندگی آنها از کارهای برنامه ریزی نشده و نتایج اتفاقی عاری است.

 *26)* در زمانی که بیشتر مردم به هر قیمتی می خواهند از رنج کشیدن و بودن در شرایط سخت اجتناب کنند، افراد موفق قدر و ارزش کار کردن و بودن در شرایط سخت را می فهمند.

* 27)* ارزش های زندگی شان معلوم است و زندگی شان را روی همان ارزش ها بنا می کنند.

* 28)* تعادل دارند. وقتی از لحاظ مالی موفق هستند، می دانند که پول و موفقیت مترادف نیستند. آنها می دانند افرادی که فقط از نظر مالی در سطح مطلوبی قرار دارند، موفق نیستند. این در حالی است که خیلی ها خیال می کنند پول همان موفقیت است. ولی آنها دریافته اند که پول هم مثل بقیه چیزها یک وسیله است برای دستیابی به موفقیت.

* 29)* اهمیت کنترل داشتن روی خود را درک کرده اند. آنها قوی هستند و از اینکه راهی را می روند که کمتر کسی می تواند برود، شاد می شوند.

* 30)* از خودشان مطمئن هستند و به احساسات ناشی از اینکه کجا زندگی می کنند و چه دارند و چه طور به نظر می رسند، توجهی ندارند.

* 31)* دست و دل باز و مهربان هستند و از اینکه به دیگران کمک می کنند تا به خواسته هایشان برسند خوشحال می شوند.

 *32)* متواضع هستند و اشتباهات شان را با خوشحالی می پذیرند و به راحتی عذرخواهی می کنند. آنها از توانایی هایشان خاطر جمع هستند ولی به آن مغرور نمی شوند. آنها خوشحال می شوند که از دیگران بیاموزند و از اینکه به دیگران کمک می کنند تا خوب به نظر برسند بیشتر از کسب افتخارات شخصی شان لذت می برند.

* 33)* انعطاف پذیر هستند و تغییر را غنیمت می شمارند. وقتی وضعیتی پیش می آید که عادت ها و آسایش روزمره شان را بر هم می زند از آن استقبال می کنند و با آغوش باز وضعیت جدید و ناشناس را می پذیرند.

 *34)* همیشه سلامت جسمانی خود شان را در وضعیت مطلوبی نگه می دارند و می دانند که بدنشان خانه ای است که در آن زندگی می کنند و به همین خاطر، سلامت جسمانی برای آنها خیلی مهم است.

 *35)* موتور بزرگ و پرقدرتی دارند. سخت کار می کنند و تنبلی نمی کنند.

* 36)* همیشه منتظر بازتاب کارهایشان هستند.

 *37)* با افراد بدذات و غیرموجه نشست و برخاست نمی کنند.

 *38)* وقت شان و انرژی شان را روی وضعیت هایی که از کنترل شان خارج است صرف نمی کنند.

 *39)* کلید خاموش روشن دارند. می دانند چگونه استراحت کنند و ریلکس شوند. از زندگی شان لذت می برند و سرگرم می شوند.

 *40)* آموخته هایشان را تمرین می کنند. درباره تئوری های عجیب و غریب خیالبافی نمی کنند بلکه واقع بینانه زندگی می کنند.

۱۳۸۹ دی ۴, شنبه

راهنمای اندازه گیری و پایش رضایت مشتریان بر اساس ISO 10004:2010

  1. دامنه کاربرد و تعاریف

    استاندارد ISO10004:2010 راهنمایی برای تعریف و استقرار فرآیندهایی برای پایش و اندازه گیری میزان رضایت مشتری ارائه می نماید.

    رضایت مشتری(CUSTOMER SATISFACTION) به میزان تلقی مشتری از برآورده شدن خواسته هایش گفته می شود.
    به عبارت دیگر رضایت مشتری توسط فاصله بین انتظارات مشتری و تلقی او از محصولی که به دستش رسیده است بیان می شود.

    خواسته های مشتری نیازها و انتظارات او بوده و این انتظارات تصریحی یا تلویحی می باشد.

    شکایات مشتری یک شاخص عمومی برای رضایت مشتری می باشد ولی لزوماً نبودن شکایت دلیل بر رضایت مشتری نمی باشد. همچنین وقتی خواسته های مشتری مورد توافق قرار گرفته و برآورده می شود نیز دلیل بر بالا بودن سطح رضایت مشتری نمی تواند باشد.

    1. چارچوب اندازه گیری و پایش میزان رضایتمندی مشتریان

    مطابق با استاندارد ISO10004، سازمان باید سیستم اندازه گیری رضایت مشتریان را برای برنامه ریزی، اجرا و بهبود فرآیندهای اندازه گیری و پایش رضایت مشتریان ایجاد کند.

  • برنامه ریزی (PLANNING) شامل تعریف روشهای اجرا و تخصیص منابع لازم برای این امر می باشد
  • اجرا (OPERATION)
    شامل شناسایی انتظارات مشتری، جمع آوری و تحلیل داده های مورد نظر و ایجاد اطلاعات لازم جهت اقدام و بهبود میزان رضایت مشتری می باشد.
  • نگهداری و بهبود (MAITENANCE & IMPROVEMENT) شامل بازنگری و ارزیابی فرآیندها و بهبود مستمر این فرآیندها می باشد

    که به طور مختصر هر کدام از این مراحل توضیح داده می شود:


     

  1. برنامه ریزی برای فرآیندهای پایش و اندازه گیری میزان رضایت مشتری

در قدم اول باید هدف از اندازه گیری و پایش رضایت مشتری به طور شفاف مشخص شود به طور مثال:

  • ارزیابی عکس العمل مشتری نسبت به محصولات فعلی و یا جدید (و یا محصولات طراحی شده)
  • به دست آوردن اطلاعاتی در مورد جنبه های خاص سازمان مانند فرآیند پشتیبانی ، رفتار پرسنل و سازمان
  • به دست آوردن دلایل شکایت مشتری
  • بررسی دلایل کاهش سهم بازار
  • برای پایش روند رضایت مشتری
  • برای مقایسه رضایت مشتریان با سازمانهای دیگر و مشابه و ...


     

این اهداف چگونگی بدست آوردن داده ها و نحوه تحلیل اطلاعات و نوع اقدامات حاصل از این اطلاعات را مشخص می کند.

در مرحله بعد دامنه کاربرد اندازه گیری رضایت مشتری و اینکه داده های جمع آوری شده از چه نوعی بوده و یا از کجا جمع آوری شوند باید تعیین گردد.

دامنه کاربرد می تواند با توجه به نوع مشتریان، نوع بازار و یا نوع محصول تعریف گردد . در این مرحله همچنین باید دوره های زمانی جمع آوری داده های رضایت مشتری مشخص گردد که می تواند در بازه های زمانی منظم و یا بر حسب مورد (مانند نیاز بازار و یا اتفاقات خاصی) و یا ترکیبی از هر دو آنها باشد.


 

بعضی از اطلاعات لازم جهت اندازه گیری رضایت مشتری، به طور غیر مستقیم از فرآیندهای داخلی سازمان(مانند رسیدگی به شکایات) و یا از منابع خارجی( مانند گزارش واسطه ها و عاملان توزیع) بدست می آید و معمولاً سازمان نیاز دارد این اطلاعات را با داده هایی که به صورت مستقیم به دست می آورد ادغام نماید. به هر حال روش جمع آوری اطلاعات و اینکه چه اطلاعاتی باید جمع آوری شود و مسئول یا مسئولین این کار باید مشخص گردد.


 

لازم است منابع لازم شامل منابع انسانی و سایر منابع مورد نیاز برای این کار تامین گردد.


 


 


 


 


 


 


 

  1. اجرای اندازه گیری و پایش میزان رضایت مشتری

برای اجرا باید:

  • انتظارات مشتری (customer expectation) شناسایی شود
  • داده های رضایت مشتری جمع آوری شود.
  • داده های جمع آوری شده تحلیل شود.
  • بازخورد برای بهبود رضایت مشتری تهیه شود.
  • به طور مستمر رضایت مشتری پایش شود.


     

به منظور شناسایی انتظارات مشتری، اول باید مشتریان اعم از مشتریان فعلی یا مشتریان بالقوه شناسایی شوند و همچنین باید الزامات تصریحی ، تلویحی ، قانونی و سایر خواسته های مشتری (WISH LIST) مشخص شود. لازم به ذکر است تمام جنبه های محصول صریحاً بیان نمی شود و برخی جنبه های محصول چشم پوشی شده و یا ناشناخته می باشد.

به منظور جمع آوری داده های رضایت مشتری سازمان باید مشخصه های محصول مانند کیفیت، قابلیت اعتماد، زیبایی، ایمنی ، تعمیر پذیری، خدمات پس از فروش ... ، مشخصه های تحویل محصول مانند: تحویل به موقع، کامل بودن سفارش، زمان پاسخگویی و بخش تحویل محصول و مشخصه های سازمان مانند: مشخصات شخصی، ادب، صلاحیت و ارتباطات پرسنل، فرآیندهای پرداخت، رسیدگی به شکایات، رازداری، رفتار سازمانی و اخلاق حرفه ای و ... را شناسایی و مشخص نماید. همچنین هر کدام از این مشخصه ها از نظر اهمیت و میزان تاثیر آن در رضایت مشتری رتبه بندی گردد که برای این منظور نیز می توان از نظرات مشتریان استفاده کرد.

سازمان باید از منابع اطلاعات موجود نیز که تاثیر در میزان رضایت مشتری دارد استفاده کند مانند:

روند و تعداد شکایات مشتریان، تعداد محصول برگشتی و تعداد محصول بازکاری و تعمیر شده، گزارشات بازرسی محصول توسط مشتری، اطلاعات بدست آمده از پرسنل بازاریابی و فروش، گزارش تامین کنندگانی که با مشتریها در ارتباطند، گزارش مشتریان در مورد نظرات مصرف کنندگان ، گزارش واسطه ها و توزیع کنندگان، مطالعات بخش صنعت و بررسیهای مقایسه ای و ...

در ادامه سازمان باید روش جمع آوری داده های مورد نیاز را مشخص نماید که عمومی ترین روش جمع آوری داده ها روش نظر سنجی (survey) می باشد.

نظر سنجی ها معمولاً به روش مصاحبه رودررو و یا مصاحبه تلفنی با مشتری، مذاکره با گروه مشتریان، نظرسنجی از طریق نامه و یا E-MAIL و یا نظرسنجی ONLINE از طریق اینترنت می باشد که با توجه به نوع و تعداد مشتریان و محل جغرافیایی آنها و یا نوع و تکرار نظرسنجی و یا مشخصات محصول می تواند انتخاب شود.

همچنین روش نمونه گیری از مشتریان و اندازه نمونه انتخاب شده نیز باید مشخص شود. روشهای نمونه گیری باید این اطمینان را ایجاد کند که اطلاعات بدست آمده درست بوده و نمونه مورد نظر نشان دهنده وضعیت کل مشتریان می باشد.


 

  1. تحلیل داده های رضایت مشتری

تحلیل داده های جمع آوری شده از مشتریان به منظورهای زیر انجام می گیرد:

  • درجه بندی میزان رضایت مشتریان و روند آنها
  • بدست آوردن جنبه های محصول یا فرآیندهای سازمان که تاثیر بر میزان رضایت مشتری دارند
  • بدست آوردن اطلاعات در مورد محصولات یا فرآیندهای رقبا
  • بدست آوردن نقاط قوت و نواحی قابل بهبود

داده های جمع آوری شده باید دسته بندی شده و از نظر صحت و کامل بودن چک شوند. روش تحلیل داده ها با توجه به نوع داده های جمع آوری شده باید مشخص شود.

تحلیل داده ها و نتایج حاصل از آن باید تصدیق (validation) شوند که این امر می تواند به روشهای زیر انجام شود.

  • تقسیم بندی داده ها و بدست آوردن تغییرات احتمالی در آنها
  • تعیین مشخصاتی از محصول که می تواند تاثیر بزرگی بر روی نتایج بگذارد.
  • بررسی سازگاری نتایج و مقایسه با سایر شاخصها یا روندهایی که تاثیر بر رضایت مشتری دارد مانند: شکایات مشتری

نتایج حاصل از تحلیل داده ها باید مدون شده و گزارش شود تا پیشنهادهایی برای بدست آوردن نقاط بهبود و بالا بردن رضایت مشتری از آن حاصل شود.


 


 


 

  1. بازخورد اطلاعات رضایت مشتری و اقدامات حاصل از آن

    اطلاعات بدست آمده از تحلیل داده های رضایتمندی مشتریان به منظور دست یافتن به اهداف اندازه گیری رضایت مشتری، باید برای اقدامات قابل کاربرد در سازمان از قبیل بهبود محصول، فرایندها و یا استراتژی مورد استفاده قرار گیرد.

    سازمان باید این موضوع را که مشتریان یا گروه مشتریان انتخاب شده برای جمع آوری داده ها مناسب می باشند و داده های جمع آوری شده کامل و صحیح می باشند را مورد تصدیق قرار دهد. سازمان باید منابع داده ها (مستقیم و غیر مستقیم) را از نظر مرتبط بودن و صحت داده ها مورد آزمون قرار دهد.

    همچنین اطلاعات مربوط به رضایت مشتریان باید در فواصل زمانی تعریف شده و توسط سطح مدیریت مشخصی مورد پایش قرار گیرد. ماهیت و دامنه اطلاعات مورد پایش بستگی به نیاز سازمان و اهداف مورد نظر می باشد و به طور مثال می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • روند داده های رضایت مشتری به صورت کلی و یا روند داده های مرتبط با محصول، نوع مشتری و ....
  • اطلاعات مقایسه ای و یا رقابتی
  • نقاط ضعف و قدرت محصولات، فرایندها و رفتار سازمانی
  • چالشها و فرصتهای بهبود بالقوه


     

همچنین سازمان باید فرایندها و افرادی را که مسئول انجام فعالیتهای پس از تحلیل اطلاعات به منظور افزایش سطح رضایت مشتری می باشند را مشخص نماید. سازمان باید اجرای اقدامات مورد نظر را به منظور تاثیر این اقدامات بر پاسخ مشتری و بالا رفتن سطح رضایت مشتری، مورد پایش قرار دهد.

به طور مثال، اگر بازخورد مشتری در مورد ضعف در تحویل کالا باشد، سازمان باید اقداماتی را به منظور بهبود وضعیت تحویل و اینکه این اقدامات چه تاثیری بر بهبود رضایت مشتری دارد را در نظر بگیرد.

به منظور ارزیابی اثربخشی اقدامات تعریف شده، اطلاعات میزان رضایت مشتری باید با سایر شاخصهای عملکردی سازمان مطابقت داده شده و یا مورد تصدیق قرار گیرد. به طور مثال اگر اندازه گیری رضایت مشتریان نشان دهنده روند مثبتی باشد، در آن صورت تاثیر آن در سایر شاخصهای عملکردی مانند افزایش تقاضا، افزایش سهم بازار و افزایش مشتریان جدید باید دیده شود.

اگر روند رضایت مشتری با سایر شاخصهای عملکرد سازمان همخوانی نداشته باشد، این امر می تواند دلیل بر نقص فرایند اندازه گیری رضایت مشتری و بازخوردهای حاصل از آن باشد.


 


 


 

  1. بهبود فرایندهای پایش و اندازه گیری رضایت مشتریان

    سازمان باید در بازه های زمانی مرتب، فرایندهایی را که کار پایش و اندازه گیری رضایت مشتری را انجام می دهند به منظور اطمینان از کارایی و اثربخشی آنها و اینکه هنوز اطلاعات حاصل از آن صحیح، مرتبط و قابل استفاده می باشند، مورد بازنگری قرار دهد.

    این بازنگری می تواند شامل موارد زیر باشد :

  • اطمینان از اینکه برنامه، زمانبندی و فرایندهای اندازه گیری رضایت مشتریان وجود دارد
  • بازنگری فرایند انتخاب مشتریان و مشخصه های مورد نظر به منظور اطمینان از همسو بودن با اهداف و اولویتها
  • اطمینان از اینکه فرایندهایی که انتظارات مشتری(تصریحی و تلویحی) را بدست می آورند جاری و جامع بوده و در صورت امکان توسط مشتری مورد تصدیق قرار می گیرند.
  • بازنگری شاخصهای غیر مستقیم رضایت مشتری به منظور اطمینان از اینکه منبع اطلاعاتی جاری، کامل و مرتبط می باشد.
  • اطمینان از اینکه روشها و فرایندهای اندازه گیری مستقیم رضایت مشتری، بیان کننده تغییرات شرایط مشتری و بازار می باشد.
  • اطمینان از اینکه در صورتیکه میزان رضایت مشتری با یک عدد بیان می شود، اجزاء مختلف و وزن آنها در بدست آمدن آن عدد موثر بوده اند.
  • بازنگری مرتب فرایندهایی که اطلاعات رضایت مشتری را با داده های داخلی و شاخصهای سازمان مورد تصدیق قرار می دهند.
  • تصدیق اینکه فرایندهای بازخورد رضایت مشتری و تعریف اقدامات مورد نظر فعال و اثربخش بوده و اطمینان از اینکه اطلاعات رضایت مشتری قابل کاربرد می باشد.
  • مشخص کردن نقاط ضعف و قوت ارتباط با مشتری به منظور بهبود


     


 


 

در لحظه زندگي کردن

زندگي کردن در لحظه يا حال به معني آن است که با تمام حواس خود، هشيار و آگاه به زمان حال باشيم. اين به معني آن است که به گذشته فکر نکنيم يا در آن ساکن نشويم و نيز مضطرب و نگران آينده نباشيم.

وقتی ما توجه خود را به زمان حاضر يا حال مي دهيم، بر روي کاري که در دست داريم تمرکز مي کنيم. ما تمام توجه خود را به آنچه که بايستي انجام بدهيم، متمرکز مي کنيم و تا رسيدن به نتيجه پيش مي رويم. تصرف هر لحظه زندگي، ما را وادار مي کند که ارزش آن لحظه را طولاني تر و معنادارتر سازيم. وقتي که در لحظه زندگي مي کنيم، بجاي جستجوي کميت زمان، از هر دقيقه لذت مي بريم و آن را مزه مزه مي کنيم. کميت را فداي کيفيت نمي کنيم.

البته، اين به معني آن نيست که برنامه اي نداريم، اهداف خود را مشخص نکرده و يا خود را براي آينده آماده نمي کنيم. ما تمام اين امور را مي توانيم انجام دهيم و در عين حال از هر لحظه لذت ببريم، درست به همان شکلي که بر ما آشکار مي شود.

بطور مثال، اگر هدفمان اين باشد که هر روز ورزش کنيم، مي توانيم اين ورزش را در حالي انجام دهيم که از لحظات تمرين و فرايند واقعي آن لذت ببريم و يا حداقل در آن لحظه حضور داشته باشيم.

زماني که ما خودمان را براي زندگي در لحظه آموزش مي دهيم، خود را در آن لحظه فرو مي بريم و زيبايي آن را کشف مي کنيم. ما ياد مي گيريم که روي انرژي خود تمرکز و آن را مديريت کنيم. ورزشکاران حرفه اي طرز استفاده از اين نوع تمرکز را بسيار خوب مي دانند. آنها مي دانند که کمال و موفقيت، نتيجه مديريت مهارت و متعادل ساختن انرژي شان است.

براي اينکه هر لحظه را بشماريم، بايستي پذيراي آن باشيم. هرکاري که انجام مي دهيم و با هر شخصي که در رتباط هستيم، تمام توجه خودمان را به آنها اختصاص دهيم. حتي زماني که استراحت مي کنيم، بايستي آن لحظه را مزه مزه کنيم. اين به ما فرصتي براي دوباره شارژشدن، دوباره تازه شدن و پيدا کردن شفافيت مي دهد.

در اغلب موارد ما انتظارات بسيار بزرگي از خودمان و زندگيمان داريم. ما جهت انجام اين امور هجوم مي بريم و با شتاب کاري را انجام مي دهيم، واقعاً بدون آنکه از فرايند آن لذت ببريم. اين هجوم بردن براي چيست؟ فکر مي کنيم به کجا مي رويم؟ اگر ما توقف نکنيم و در باره اينکه به کجا مي رويم، فکر نکنيم: احتمالاً جهتمان را گم مي کنيم. در عوض، وقتي ما قدر هر لحظه را مي دانيم و درس هاي آن را برداشت مي کنيم، آگاهانه، هدفمند و مسئولانه زندگي مي کنيم.

به علاوه، وقتی در گذشته زندگي مي کنيم و اجازه نمي دهيم که تجارب دردناک، اشتباهات پيش آمده يا روزگار سخت، بگذرند، ما خود را به حال و آينده اي مشابه محکوم مي کنيم. ما بايد بپذيريم که نمي توانيم گذشته را تغيير بدهيم، ما تنها مي دانيم که در آن به سر مي بريم، سپس به پايان مي رسد و به جلو حرکت مي کنيم.

زندگي در لحظه به معني آن است که اجازه بدهيم گذشته عبور کند و به آينده اعتماد کنيم. اگر ما مثبت و به زمان حاضر خوش بين باشيم، آينده ما نيز مثبت و اميد بخش خواهد بود. ما اين را به خود مديون هستيم که هر لحظه مان را از همين حالا بشماريم.


 

ضربه هايي براي زندگي کردن در لحظه:

•
به ذهنتان آموزش دهيد که روي فعاليت حاضر تمرکز کند.

•
درگير در فعاليت شويد و آنچه را که انجام مي دهيد حس کنيد، از فرايند انجام آن لذت ببريد.

•
روشهاي آرام سازي را بياموزيد تا در هر لحظه حضور داشته باشيد.

•به محيط اطرافتان دقت کنید. نورها، اصوات، بوها و جزئيات ،

•
با تمرکز، به مکالمات ديگران، موسيقي، حتي سکوت گوش دهيد.

• غذا و نوشیدنی را مزه مزه کنيد. طعم هر لقمه غذا را بچشيد.


 

مزاياي زندگي کردن در لحظه:

•
شما ارتباط بيشتري با افکار و احساساتتان پيدا مي کنيد.

•
با ديگران ارتباط بيشتري پيدا مي کنيد.

•
قدرداني و لذت بخشي زندگي را بيشتر احساس خواهيد کرد.

• اگر شما در لحظه زندگی کنيد، لحظه از کنار شما نمي گذرد.

• احساس تمرکز، صلح و زنده بودن بيشتري مي کنيد.

• کمتر احساس اضطراب و ترس می کنيد.

•

"

" اگر شما همه زندگيتان را منتظر طوفان بوده ايد، هرگز از تابش خورشيد لذت نخواهيد برد"

"

"

۱۳۸۹ آذر ۲۹, دوشنبه

هفت راه برای ارتقاء عزت نفس

اگراز احساس بد داشتن نسبت به خود خسته شده ايد،7 استراتژي عملي زير مي تواند به شما براي بالا بردن عزت نفس كمك كند.

  1. به گذشته فكركنيد، به زماني كه براي اولين بار كاري جديد و نو انجام داديد.

ياد گرفتن نكات جديد غالبا با حالات عصبي، عدم اعتقاد به خود و استرس بالا همراه است، همه اين احساسات اجزا ضروري فرايند يادگيري هستند، اگر دوباره احساس عدم خود- رضايتي كرديد، به ياد داشته باشيد يادگيري با اين احساسات ناخوشايند همراه است. به ياد آوردن اين نكته به شما كمك مي كند آرامش خود راحفظ كنيد.

  1. كارهايي راكه به تاخيرانداخته ايد انجام دهيد.

كارهايي مانند نامه نوشتن و يا تلفن زدن به يك دوست، تميز كردن خانه، مرتب كردن باغچه ها، تعميرماشين، رسيدگي به صورت حسابها، آشپزي و خلاصه هر كاري كه مي تواند قدرت تصميم گيري را در شما احيا كند.

  1. كارهايي انجام دهيد كه در آنها مهارت داريد.

براي مثال شنا كردن، دويدن، رقصيدن، آشپزي، باغباني، كوهنوردي، نقاشي، نوشتن و غيره. انجام اين كارها تمركز شما را بيشتر مي كنند.

  1. از فكر كردن به خود دست برداريد!

شايد كمي عجيب باشد ولي عزت نفس پايين غالبا با خود محوري افراطي همراه است. انجام دادن فعاليت هايي كه شما را مجذوب و توجه شما را به خود جلب مي كند، مي تواند احساس بهتري به شما بدهد.

  1. استراحت كامل و كافي داشته باشيد.

اگر احساس نگراني، كمبود و يا عدم اعتماد به نفس مي كنيد، اولين قدم این است كه دست از فكركردن بكشيد و استراحت كنيد. بعضي افراد استراحت كردن را با تمرين ياد مي گيرند و بعضي خود را درگير كارهايي مي كنند كه ذهنشان را مشغول مي كند. اگر بتوانيد هر زمان كه تمايل داشتيد استراحت كنيد يكي ازمهارت هاي زندگي را كسب كرده ايد. فعاليت هايي نظير خود هيپنوتيزمي، تعمق و يا تكنيك هاي استراحت جسماني مانند تاي چي مي تواند سودمند باشند.
هنگامي كه استراحت مي كنيد، مغز شما حالت عاطفي كمتري دارد و حافظه بهتر كارمي كند. استراحت درماني خارق العاده و بي نظيراست.

  1. همه آنچه را كه به دست آورده ايد، در خاطره تان زنده كنيد.

شاید انجام اين كار در ابتدا سخت و دشوارباشد، ولي بعد از مدتي قادر خواهيد بود فهرستي از خاطراتي را كه مي توانند عزت نفس شما را بالاترببرند تهيه كنيد. خاطراتي همچون قبول شدن در امتحان راهنمايي و رانندگي (به استثناي حالات اضطرابي آن)، قبول شدن در امتحانات، بازي كردن در تيم هاي ورزشي، رهايي يافتن از بيماري، پس اندازكردن پول، كمك كردن به ديگران و غيره.

  1. اگر احساس بدي نسبت به خود داريد، مطمئن باشيد افكار، خاطرات و رفتار شما تحت تاثير آن قرار خواهند گرفت.

بنابراين اگر احساس خوبي نسبت به خود نداريد، حتما فقط اوقات و خاطرات بد را به خاطر خواهيد آورد.

خلاصه:

هنگامي كه يك يا چند مرحله از مراحل زير را امتحان كرديد، سعي كنيد آنها را جز اصلي زندگي خود كنيد. براي بيشتر افراد داشتن عزت نفس بالا فقط يك رويداد خوشحال كننده نيست بلكه نتيجه شيوه تفكر و كارهايي است كه آنها هر روزه انجام مي دهند.

۱۳۸۹ آذر ۲۷, شنبه

اصول مديريت كيفيت

 
 

مقدمه
اين سند هشت اصل مديريت كيفيت كه در استانداردهاي سيستم مديريت كيفيت بر مبناي سري ايزو 9000-2000 كاربرد دارد را معرفي مي نمايد. مديريت ارشد هر سازمان مي تواند از اين اصول بعنوان چارچوبي براي راهنمايي سازمان خويش به منظور بهبود عملكرد ها استفاده نمايد. اين اصول برگرفته از تجارب و دانش متخصصين بين المللي كه در كميته فني تضمين كيفيت و مديريت كيفيت – ISO/TC 176 مشاركت دارند مي باشد. اين كميته مسوول توسعه و نگهداري استانداردهاي ايزو 9000 هستند.
هشت اصل مديريت كيفيت در استاندارد ايزو 9000-2000 با عنوان واژگان و مباني سيستم هاي مديريت كيفيت و استاندارد ايزو9004-2000 با عنوان خطوط راهنما براي بهبود عملكرد سيستم هاي مديريت كيفيت، تعريف شده اند .
اين سند شرح سامان يافته اي از اصول مطرح شده را كه در ايزو9000-2000 و ايزو9004-2000 را ارايه مي دهد. همچنين نمونه هايي از منافع ناشي از بكارگيري اقدامات مديران بر مبناي اين اصول، به منظور بهبود عملكرد سازمان ها را به نمايش مي گذارد.
اصل اول – تمركز بر مشتري
اصل دوم – رهبري
اصل سوم – مشاركت كاركنان
اصل چهارم – رويكرد فرايندي
اصل پنجم – رويكرد سيستمي به مديريت
اصل ششم – بهبود مستمر
اصل هفتم – تصميم گيري بر مبناي واقعيت ها
اصل هشتم – ارتباط سودمند و دوطرفه با تامين كنندگان
 
اصل اول : تمركز بر مشتري (Customer Focus)
هر سازماني به مشتريان خود وابسته است و بايد نيازهاي حال و آينده آنان را درك نمايد و نيازمندي هاي مشتريان خود را برآورده نمايد. علاوه بر اين سازمان ها بايد براي عبور از انتظارات مشتريان خود برنامه ريزي و تلاش نمايند.
تمركز بر مشتري و درك نيازهاي حال و آينده او باعث پاسخگويي منعطف و سريع سازمان به فرصت هاي بازار و در نتيجه افزايش سود سهام و سهم بازار براي سازمان خواهد شد.
رضايت مشتريان با افزايش اثربخشي بكارگيري منابع سازمان، افزايش يافته و بهبود وفاداري مشتري به سازمان باعث ماندگاري در تجارت مي گردد.
بكارگيري اصل تمركز بر مشتري عموما باعث مي گردد كه سازمان:
●  براي درك نيازها و انتظارات مشتريان تحقيقات لازم را صورت دهد.
●  از ارتباط اهداف سازماني با نيازها و انتظارات مشتريان اطمينان حاصل نمايد.
●  ارتباطات درون سازماني را در راستاي نيازها و انتظارات مشتريان هدايت نمايد.
●  رضايت مشتريان را اندازه گيري نموده و بر مبناي نتايج حاصل از آن اقدام نمايد.
●  ارتباطات با مشتريان را به صورت سيستمي مديريت نمايد.
●  از وجود توازن بين رضايتمندي مشتريان و ساير ذينفعان سازمان (نظير مالكين، كاركنان، سرمايه گذاران، انجمن ها و مجامع محلي) اطمينان حاصل نمايد.
 
اصل دوم : رهبري (Leadership)
مدير سازمان كه از منش رهبري برخوردار است بايد مقاصد و جهت گيري يكنواختي را در سازمان ايجاد نمايد و محيط داخلي سازمان را به گونه اي ايجاد و نگهداري نمايند كه كاركنان بتوانند در دستيابي به اهداف سازماني كاملا مشاركت نمايند.
 مديريت سازمان با منش رهبري باعث مي گردد كاركنان مقاصد و اهداف سازماني را درك نموده و براي دستيابي به آنها از انگيزه كافي برخوردار شوند. علاوه بر اين با بكاربستن منش رهبري فعاليت هاي سازمان ارزيابي شده و در مسيري يكسان، منظم گرديده و استقرار مي يابد و در نتيجه فقدان ارتباط بين سطوح مختلف سازمان به حداقل خود خواهد رسيد.
بكارگيري اصل رهبري در سازمان عموما باعث مي گردد كه:
●  نيازهاي تمامي ذينفعان سازمان شامل مشتريان، مالكين،‌كاركنان،‌ تامين كنندگان، سرمايه گذاران، انجمن هاو مجامع محلي در نظر گرفته شود.
●  اهداف چالش برانگيز با زمانبندي مشخص تنظيم گردد.
●  ارزش هاي مشترك، مدل هاي اخلاقي و جوانمردي در تمامي سطوح سازمان ايجاد شده و تقويت گردد.
●  اعتماد ايجاد گرديده و ترس از ميان برود.
●  كاركنان با منابع مورد نياز،‌ برخوردار از آموزش و آزادي عمل با داشتن مسووليت و پاسخگويي فعاليت نمايند.
●  كاركنان براي نقش و سهم خود اميدوار و دلگرم گرديده و آنرا تشخيص دهند.
 
اصل سوم : مشاركت كاركنان (Involvement of people )
كاركنان جوهره سازمان بوده و مشاركت آنها باعث خواهد گرديد تا توانايي هايشان  مزيت سازمان محسوب گردد. ايجاد انگيزه،‌ تعهد و مشاركت كاركنان نسبت به سازمان،  نوآوري و خلاقيت در پيشبرد اهداف سازمان را به ارمغان خواهد آورد.
ايجاد مسووليت پاسخگويي كاركنان در رابطه با عملكردشان و همچنين ايجاد اشتياق در مشاركت و همكاري ايشان زمينه ساز بهبود مستمر در سازمان خواهد بود.
بكارگيري اصل مشاركت كاركنان در سازمان عموما باعث مي گردد كه:
●  كاركنان اهميت همكاري و نقش خود را در سازمان درك كنند.
●  كاركنان محدوديت هاي عملكردشان را شناسايي كنند.
●  كاركنان مالكيت مسايل را پذيرفته و مسووليت حل آنها را عهده دار شوند.
●  كاركنان عملكرد خود را در راستاي مقاصد و اهداف شخصي ارزيابي نمايند.
●  كاركنان فعالانه فرصت هاي افزايش صلاحيت،‌ دانش و تجربه خود را جستجو نمايند.
●  كاركنان آزادانه دانش و تجربيات خود را به اشتراك گذارند.
●  كاركنان آشكارا در خصوص مسايل و عواقب آن بحث كنند.
 
اصل چهارم : رويكرد فرايندي (Process approach)
نتايج مورد نظر در سازمان هنگامي كه فعاليت ها و منابع مرتبط به صورت فرايندي مديريت مي شوند،‌ با اثربخشي بيشتر حاصل مي گردند. رويكرد فرايندي باعث هزينه كمتر و چرخه زماني كوتاهتر در استفاده از منابع بوده و نتايج بهبود يافته،‌ سازگار و قابل پيش بيني را براي سازمان به ارمغان خواهد آورد. همچنين رويكرد فرايندي بر فرصت هاي بهبود متمركز خواهد گرديد و آنها را اولويت بندي مي نمايد.
بكارگيري اصل رويكرد فرايندي در سازمان عموما باعث مي گردد كه:
●  فعاليت هاي ضروري به منظور دستيابي به نتايج مورد نظر به صورت سيستمي تعريف شوند.
●  مسووليت و پاسخگويي براي مديريت فعاليت هاي كليدي به صورت شفاف ايجاد گردد.
●  قابليت فعاليت هاي كليدي اندازه گيري و تجزيه و تحليل گردد.
●  فصول مشترك فعاليت هاي كليدي در تعامل با بخش هاي سازمان شناسايي گردد.
●  بر عواملي نظير منابع،‌ روش ها و مواد كه فعاليت هاي كليدي سازمان را بهبود خواهند بخشيد، تمركز گردد.
●  ريسك ها، پيامدها و اثرات فعاليت هاي مشتريان،‌ تامين كنندگان و ساير ذينفعان ارزيابي گردد.
 


اصل پنجم : رويكرد سيستمي به مديريت (System approach to management)
شناسايي،‌ درك و مديريت فرايند هاي مرتبط به هم بعنوان يك سيستم، كارآيي و اثربخشي سازمان را در دستيابي به اهداف خود بهبود مي بخشد.
مديريت سيستمي با يكپارچه و مرتب نمودن فرايندها بعنوان بهترين روش دستيابي به نتايج مورد نظر، سازمان را از قابليت تمركز تلاش بر روي فرايندهاي كليدي برخوردار مي سازد و در ذينفعان سازمان اعتماد سازي به سازگاري، كارآمدي و اثربخشي سازمان را ايجاد نموده و توسعه مي بخشد.
بكارگيري اصل رويكرد سيستمي به مديريت در سازمان عموما باعث مي گردد كه:
●  يك سيستم براي دستيابي به اهداف سازماني در بهترين حالت كارآمدي و اثربخشي آن پايه ريزي گردد.
●  بستگي دو طرفه بين فرايندهاي سيستم درك گردد.
●  نقش ها و مسووليت هاي مورد نياز براي دستيابي به اهداف مشترك بهتر درك گرديده و از اين بابت موانع بين بخشي كاهش يابد.
●  قابليت هاي سازماني درك شده و قيود منابع قبل از عمل ايجاد گردد.
●  تعريف و هدف گذاري براي اينكه فعاليت هاي ويژه در يك سيستم چگونه بايد عمل نمايند.
●  سيستم بر پايه اندازه گيري ها و ارزيابي هايش به صورت مستمر بهبود يابد.
 
اصل ششم : بهبود مستمر (Continual improvement)
بهبود مستمر عملكرد سراسري سازمان بايد يك هدف پايدار براي آن سازمان باشد. در اين حالت قابليت سازماني بهبود يافته، مزيت عملكردي هر سازمان خواهد گرديد و همترازي فعاليت هاي بهبود در تمامي سطوح سازمان به منظور تصميم گيري راهبردي ايجاد خواهد گرديد و در نهايت با اصل قراردادن بهبود مستمر در سازمان انعطاف براي واكنش در برابر فرصت ها پديد خواهد آمد.
بكارگيري اصل بهبود مستمر در سازمان عموما باعث مي گردد كه:
●  يك رويكرد جامع و سازگار در تمام سازمان براي بهبود مستمر عملكرد بكارگرفته شود.
●  منابع انساني آشنا به روش ها و ابزار بهبود مستمر تامين گردد.
●  بهبود مستمر در محصولات، فرايندها و سيستم ها يك هدف مشترك براي يكايك كاركنان سازمان تعريف گردد.
●  مقاصدي براي هدايت و اقداماتي براي ردگيري بهبود مستمر ايجاد گردد.
●  بهبود هاي صورت گرفته، تشخيص داده شده و تصديق گردند.
 
اصل هفتم : تصميم گيري بر مبناي واقعيت ها (Factual approach to decision making)
در هر سازمان تصميمات موثر بر مبناي تجزيه و تحليل داده ها و و توليد اطلاعات ميسر است. تصميمات آگاهانه، افزايش توانايي براي اثبات اثربخشي تصميمات گذشته بر مبناي مراجع و سوابق واقعي و همچنين افزايش توانايي براي بازنگري، به چالش كشيدن و تغيير عقايد و تصميمات از جمله مزاياي بكارگيري اصل تصميم گيري بر مبناي واقعيت ها است.
بكارگيري اصل تصميم گيري بر مبناي واقعيت ها در سازمان عموما باعث مي گردد كه:
●  از كفايت و دقت داده ها و اطلاعات اطمينان حاصل گردد.
●  داده ها براي كساني كه به آنها نياز دارند در دسترس باشد.
●  داده ها و اطلاعات با استفاده از روش هاي معتبر تجزيه و تحليل شوند.
●  تصميم گيري و اقدامات اجرايي بر مبناي تجزيه و تحليل واقعي در كنار تجارب و بصيرت صورت پذيرد.
 
اصل هشتم : ارتباط سودمند و دوطرفه با تامين كنندگان (Mutually beneficial supplier relationships )
سازمان و تامين كنندگان آن به يكديگر وابسته هستند و رابطه سودمند و دو طرفه، توانايي هر دو را براي ايجاد ارزش افزايش مي دهد. افزايش توانايي ايجاد ارزش براي هر دو طرف در نتيجه انعطاف و سرعت در پاسخگويي به تغييرات بازار يا نيازها و انتظارت مشتريان ايجاد مي گردد و باعث بهينه نمودن هزينه ها و منابع خواهد گرديد.
بكارگيري اصل ارتباط سودمند و دوطرفه با تامين كنندگان در سازمان عموما باعث مي گردد كه:
●  ارتباطي متوازن بين ملاحظات كوتاه مدت و بلند مدت ايجاد گردد.
●  تخصص ها و منابع بين يكديگر به اشتراك گذاشته شود
●  تامين كنندگان كليدي شناسايي و انتخاب گردند.
●  ارتباطات شفاف و آشكار بر قرارگردد.
●  اطلاعات و طرح هاي آينده به اشتراك گذاشته شود.
●  تشريك مساعي در توسعه و بهبود فعاليت ها صورت گيرد.
●  تامين كنندگان براي تشخيص بهبودها و موفقيت ها تشويق شده و دلگرم گردند.